سندرم پانداس PANDAS یا اختلالات عصبی روانشناختی خود ایمنی کودکان در ارتباط با عفونتهای استرپتوکوکی ( PANDAS) به گروهی از بیماری های روان در کودکان گفته می شود که ناگهان پس از عفونت استرپتوکوک ظاهر می شوند.

علایم سندرم پانداس

برای اینکه پزشک بتواند سندرم PANDAS را تشخیص دهد ، کودک باید دچار وسواس فکری عملی یا تیک شده باشد که پس از عفونت استرپی به طور ناگهانی ظاهر شود یا بدتر شود.

 

کودکان مبتلا به سندرم PANDAS ممکن است تحت تشخیص نادرست قرار گیرند و علایم آنها با  اختلال بیش فعالی با کمبود توجه (ADHD) ، اوتیسم یا OCD  که ارتباطی با عفونت ندارد تداخل نماید. به همین دلیل ، برای والدین یا پرستار کودک مهم است که یک سابقه پزشکی کامل در اختیار پزشک قرار دهند و در صورت تغییر علائم کودک پس از عفونت ، پزشک را از شرایط موجود مطلع کنند.

 

در این مقاله به بیان اطلاعات بیشتر در مورد سندرم PANDAS ، از جمله علل ، روش درمان و موارد دیگر پرداخته شده است: 

 

پزشک ممکن است تشخیص سندرم PANDAS را بر اساس علائم و سابقه پزشکی کودک انجام دهد . سندرم PANDAS نوعی بیماری عصبی است که به دنبال عفونت استرپتوکوکی مانند گلودرد ، ناگهان ظاهر می شود. یک نظریه این است که این یک اختلال خود ایمنی است که باعث می شود بدن به سلول های سالم خود حمله کند.

 

محققان تصور می كنند كه سندرم پانداس ممكن است سیستم ایمنی بدن به سلولهای گانگلیون پایه ، منطقه ای از مغز كه مسئول بسیاری از كارها ، از جمله یادگیری و حركت است ، حمله كند. آسیب ناشی از آن می تواند باعث بروز علائم روانپزشکی PANDAS شود.

 

سندرم پانداس می تواند باعث ایجاد تیک در حرکت و گفتار شود ، از جمله سندرم هایی مانند سندرم تورت. همچنین ممکن است کودک به وسواس هایی مانند وسواس شمارش ، شستن بیش از حد دست یا رفتارهای مراسم غیرمعمول مبتلا شود.

 

یک بیماری بالقوه مرتبط به نام Sydenham chorea پس از تب روماتیسمی ظاهر می شود ، که یک بیماری قلبی است که می تواند با برخی از عفونت های استرپی درمان نشده ایجاد شود. Sydayham chorea باعث حرکات غیر ارادی و گاهی علائم مشکلات روانی می شود.

 

علل سندرم پانداس

سندرم PANDAS به جای یک بیماری خاص ، شامل یک گروه از علائم است. علت دقیق این علائم مشخص نیست. باکتریهای استرپتوکوک گروه A ممکن است عفونتهای مختلفی ایجاد کنند ، از جمله گاستروپراکتیک ، برخی از عفونتهای پوستی ، و در صورت عدم درمان فرد ، تب روماتیسمی ایجاد شود. این عفونت ها با تقلید از سلول های سالم در بدن کودک گسترش می یابد.

بدن در نهایت سلول ها را تشخیص داده و آنتی بادی هایی تولید می کند که آنها را از بین می برد. این آنتی بادی ها ممکن است به بافت سالم ، از جمله مغز ، حمله کنند. به این ترتیب ، گروه استرپی A می تواند باعث ایجاد PANDAS شود.

 

کودکان مبتلا به PANDAS ممکن است استعداد ژنتیکی ابتلا به این سندرم را داشته باشند. استرس محیطی ، مانند عفونت استرپتوکوکی ، ممکن است سندرم را فعال کند.

برخی از افراد همچنین ممکن است استعداد ژنتیکی نسبت به شرایطی داشته باشند که می تواند بیماری را تحریک کند ، مانند تب روماتیسمی

علائم سندرم پانداس

كودكان مبتلا به PANDAS ممكن است سابقه ابتلا به عفونت هاي استرپتوكوكي ، مانند گلودرد داشته باشند. اگر پزشک آن را درست تشخیص ندهد ممکن است  والدین یا مراقب کودک نداند که کودک دچار استرپتوکوک شده است.

در این حالت ،پزشکان باید احتمال PANDAS را در صورت بروز علایم  روانی در یک کودک که اخیرا به بیماری استرپتوکوکی دچار شده است جدی بگیرند .

علایم سندرم پانداس

برخی از علائم قابل مشاهده این بیماری عبارتند از:

تیک های حرکتی:

این حرکات غیرمعمول و نامنظم هستند که کودک نمی تواند آنها را کنترل کند ، مانند کشیدن چشم یا حرکات ناگهانی بازو.

تیک های کلامی:

ممکن است کودکی که دارای تیک های کلامی است عبارات تصادفی یا هجاهای اشتباه را فریاد بزند.

  اختلال وسواس جبریOCD:

بیمار مبتلا به OCD برای کاهش افکار وسواس و اضطراب اجباری (رفتارهای غیرمعمول مانند شمارش یا تمیز کردن زیاد ) انجام می دهند.

علائم سندرم PANDAS به جای اینکه به تدریج با گذشت زمان بروز کند ، ناگهانی ظاهر می شود. اگر کودکی از قبل دارای مشکلات عصبی باشد ، PANDAS ممکن است ناگهان این علائم را بدتر کند.

 

اگرچه علائم فوق معیارهای اولیه برای تشخیص این بیماری هستند ، اما بروز ناگهانی علائم دیگری نیز ممکن است رخ دهد.

علایم ثانویه سندرم پانداس ثانویه ممکن است شامل موارد زیر باشد:

 

رفتار بیش فعال یا بی توجه ، از جمله علائم ADHD

شب ادراری

مشکل یا تغییر مهارت های حرکتی ، مانند بد شدن دست خط

اضطراب جدایی که تناسبی با سن و رشد کودک ندارد

بدخلقی یا تحریک پذیری

درد مفصل

علائم تمایل به اپیزودیک  دارند ، به این معنی که ممکن است بیایند و بروند. کودک ممکن است به طور ناگهانی برای چندین هفته بهتر به نظر برسد و دوباره پس از مدتی علایم به طرز چشمگیری بدتر شود.

 

توجه به این نکته مهم است که حتی اگر کودک تیک یا OCD داشته باشد ، لزوماً دارای PANDAS نیست ، حتی اگر سابقه ابتلا به عفونت های استرپتوکوک داشته باشد.

تشخیص سندرم پانداس

در حال حاضر ، هیچ  آزمایشگاهی نمی تواند PANDAS را تشخیص دهد. در عوض ، پزشکان به علائم و سابقه پزشکی کودک رجوع می کنند.

تشخیص سندرم پانداس

پزشک احتمالاً از گلو کودک نمونه ای برای آزمایش خواهد گرفت تا آن از نظر وجود عفونت استرپتوکوک فعال بررسی نماید .

اگر آزمایش منفی باشد ، ممکن است عفونت در جاهای دیگر مانند دستگاه تناسلی مخفی شود. اگر کودک علائم استرپتوکوکی داشته باشد ، ممکن است پزشک از آزمایش های دیگری برای تشخیص استفاده کند.

 

والدین یا مراقبان ممکن است لازم باشد به پرسش های پزشک در مورد  زمان بروز علائم و اینکه کودک سابقه عفونت دارد یا خیر پاسخ دهند.

والدین باید تمام علائم و عفونتهای قبلی را به پزشک اطلاع دهند ، حتی اگر دکتر در این مورد پرسش نکند . همچنین توجه به اینکه علائم به طور ناگهانی ظاهر شده یا با گذشت زمان بروز می کنند نیز مهم است.

 

به طور کلی ، پزشکان از مراحل زیر برای تشخیص سندرم پانداس استفاده می کنند:

پزشک به دنبال شواهدی از OCD ، تیک ها یا هر دو می گردند.

کودک باید سن لازم برای PANDAS را داشته باشد ، زیرا علائم در سنین 3 سالگی تا بلوغ بروز می کند.

سپس پزشکان علائم عفونت استرپتوکوک را جستجو می کنند.

سرانجام ، پزشکان  هرگونه ناهنجاری عصبی را آزمایش و ارزیابی می کنند.

درمان سندرم پانداس

درمان PANDAS باید بر پایه آنتی بیوتیک ها برای از بین بردن باکتریهای استرپتوکوک باشد ، دقیقاً مانند هر عفونت استرپتوکوکی دیگر.

اگر علائم بیماری با آنتی بیوتیک بهبود نیافت ، پزشک توصیه می کند تیک و OCD را با چندین راهکار  دیگر کنترل کنید. این روش ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

دارو:

دارو می تواند به کاهش تیک و OCD کمک کند. کودکان مبتلا به PANDAS ممکن است به یکی از محبوب ترین گزینه های دارویی حساس باشند:

مهارکننده های انتخابی جذب مجدد سروتونین (SSRI).

به همین دلیل ، پزشکان در ابتدا باید دوز بسیار کمی از این دارو را تجویز کنند  و آن را به تدریج افزایش دهند و علائم را به طور مداوم کنترل کنند.

روان درمانی :

روان درمان می تواند به کودک کمک کند تا افکار وسواسی یا اضطرابی را مدیریت کرده و استراتژی های مقابله بهتری را به کار گیرد

روش های درمانی تجربی:

برخی شواهد نشان می دهد که در صورت بی اثر بودن سایر درمان ها ، ممکن است تبادل پلاسما و درمان ایمونوگلوبولین موثر باشد. با این حال ، این روش می تواند عوارض جانبی قابل توجهی داشته باشد و پزشکان معمولاً فقط آنها را برای کودکان بسیار بیمار توصیه می کنند.

خانواده درمانی :

خانواده درمانی می تواند به آماده سازی اعضای خانواده برای حمایت و پشتیانی از کودک کمک کند.

 مکانهای مخصوص معلولان:

کودکان مبتلا به PANDAS ممکن است در مدرسه به مکانهای مخصوص معلولان نیاز داشته باشند.

سندرم پانداس و لوزه

برخی از کودکان مبتلا به PANDAS با عفونت های دیگر مانند التهاب لوزه مکرر نیز دست و پنجه نرم می کنند. با این حال ، داشتن PANDAS لزوماً کودک را دچار لوزه نمی کند.

 

التهاب لوزه نوع دیگری از عفونت است و ویروس یا استرپتوکوک می تواند باعث ایجاد آن شود. لوزه های ویروسی معمولاً نیازی به برداشتن لوزه ها ندارند ، اما این روش ممکن است به کسانی که التهاب لوزه های مرتبط با استرپتوکوک دارند اغلب کمک  کننده باشد . اگرچهاین کار علائم سندرم PANDAS را بهبود نمی بخشد.

 

اگر یک پزشک توصیه کند که لوزه ها را به دلیل التهاب لوزه با جراحی  بردارید ، والدین یا مراقبان باید خطرات و مزایای این کار را بدانند و سپس در این مورد اصمیم گیری نمایند . آنها همچنین باید با پزشکی که PANDAS کودک را معالجه می کند مشورت کنند.

مرکز پرستاری سفیر آرامش با داشتن مجوز رسمی از وزارت بهداشت و سال ها تجربه در امر ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد با کادری مجرب و متخصص به صورت شبانه روزی در خدمت همشهریان گرامی باشد.
کادر مجرب این مرکز در قالب پرستار سالمند ، پرستار بیمار و پرستار کودک همواره با در نظر گرفتن آخرین استانداردهای خدمات مراقبتی و پرستاری به ارائه خدمت پرداخته و آسایش و امنیت عزیزان شما را اولویت اصلی خویش قرار داده است.
برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت نمایید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

نوشتن نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *