مراقب و پرستار بیمار مبتلا به اختلال دوقطبی در مراقبت از این افراد اغلب دچار ناراحتی، نا امیدی و سردرگمی می شوند. اما اطلاع از چگونگی برخورد با بیمار و موقعیت های مختلف می تواند باعث کمک به بیمار و همچنین آرامش بیشتر برای مراقب و پرستار بیمار باشد.

اولین قدم برای کمک به بیمارانی که دچار اختلال دو قطبی هستند افزایش آگاهی مراقب است. اعضای خانواده و مراقب و پرستار بیمار باید در مورد این اختلال اطلاعات خود را افزایش دهند. از این طریق می توانند شناخت بیشتری از روند بیماری و شرایطی که بیمار تجربه می کنند.

اختلال دوقطبی

در مراقبت از بیماران مبتلا به اختلال دو قطبی تظاهر علائم غیر قابل پیش بینی هستند و در بسیاری از مواقع مراقبین بیمار نمی دانند که چگونه در مقابل بیمار واکنش نشان دهند و با شرایط تطابق پیدا کنند.

بیمار دو قطبی زمانی که وارد فازهای مختلف بیماری می شوند در سطح انرژی و انجام فعالیت های روزمره خود دچار تغییر می شوند، الگوی خواب آن ها تغییر پیدا می کند و ممکن است بسیار پرخواب و یا کم خواب شوند. در مراحل پیشرفته و شدید بیماری ممکن است دچار توهم شوند و این نشانه ها برای مراقبین بیمار بسیار سردرگم کننده است

اعضای خانواده، مراقبین و پرستار بیمار می توانند با در نظر گرفتن روش های زیر باعث بهبود کیفیت زندگی بیمار و خود شوند.

بیمار را در آغوش بگیرید

در آغوش گرفتن و ابراز محبت به بیمار نشان می دهد که علیرغم رفتارهایی که از کنترل او خارج است شما همواره او را دوست دارید و از او حمایت می کنید. با احترام به حریم شخصی و با اجازه بیمار می توانید به او آرامش دهید.

زمانی را به صحبت با بیمار صرف کنید

مراقب و پرستار بیمار مبتلا به اختلال دوقطبی باید با بیمار صادقانه همراه با همدلی و صبر صحبت کنند. در زمان صحبت با آن ها از مناسب بودن شرایط برای گفتگو اطمینان داشته باشید. در زمان گفتگو از هر گونه قضاوت و استفاده از جملات نا امید کننده بپرهیزید.

به بیمار فضا بدهید

زمانی که بیمار از شرایط مناسبی برای صحبت کردن برخوردار نیست به او فرصت دهید تا مدتی را تنها باشد. هم زمان به بیمار توجه کنید که دوره های تمایل او به تنهایی افزایش پیدا نکند و بیمار خود را ایزوله نکند.

اختلال دوقطبی

آن ها را ببخشید

گاها این بیماران در دوره های فاز شیدایی و یا افسردگی خود به صورت غیر عمد موجب ناراحتی و آسیب به شما می شوند. در این شرایط آن ها را ببخشید و بدانید که آنها عمدا قصد اذیت کردن شما را ندارند و نمی خواهند رفتار منفی از خود نشان بدهند.

فراهم کردن سبک زندگی سالم

به بیمارانی که دچار اختلال دو قطبی هستند کمک کنید تا یک شیوه زندگی سالم را در پیش بگیرند. داشتن زندگی سالم و عادات غذایی و همچنین فعالیت بدنی مناسب باعث کاهش شدت بروز علائم می شود. همچنین به افزایش کیفیت خواب و آرامش ذهن آنها نیز کمک می کند.

کمک کنید تا تغییرات روحی خود را متوجه شود

بدون قضاوت و توهین و اتهام وارد کردن با بیمار صحبت کنید. آنها اغلب نشانه های بروز تغییرات را متوجه نمی شوند و شما با مشاهده تغییرات خلقی می توانید به آن ها کمک کنید. مثلا بگویید من متوجه شده ام که دوشب نخوابیده ای آیا می توانم کمک کنم؟

اختلال دوقطبی

از خودتان غافل نشوید

شما برای کمک کردن به بیمار باید زمان و روحیه مناسبی داشته باشید. زیرا مراقبت باعث می شود فرد از سلامتی خود فاصله بگیرد و خود را فراموش کند. اگر تصمیم دارید به کسی کمک کنید برای خود غذای سالم تهیه کنید، ورزش کنید و خواب کافی داشته باشید تا بتوانید به دیگران کمک کنید.

صبور و خوشبین باشید

اختلال دوقطبی مدت زمان زیادی فرد را درگیر می کند. بنابراین نشانه های بیماری در طول زندگی فرد پیوسته در تظاهر و از بین رفتن هستند. رفتار خوشبینانه و همراه با صبر به بیمار نیز کمک می کند و شما نیز می توانید روحیه بالاتری نیز داشته باشد.

کمک بخواهید

مراقبت از بیماران دارای اختلال دوقطبی سختی های خود را دارد. هر گاه متوجه شدید که قادر به مراقبت نیستید و یا در شرایطی قادر به کنترل رفتار بیمار نیستید، بلافاصله از یک متخصص و مشاور بیمار کمک بخواهید.

 

پرستار کودک، پرستار سالمند، پرستار بیمار

نوشتن نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *